Αγίου Παντελεήμονος του Ιαματικού (27 Ιουλίου)

αγιος παντελΒίος του Αγίου.
Ο Άγιος Παντολέων, ο μετέπειτα Παντελεήμων, έζησε στα τέλη του 3ου και αρχές του 4ου αιώνα. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ευστόργιος και ήταν ειδολωλάτρης, ενώ η μητέρα του Ευβούλη ήταν Χριστιανή.
Όσο είχε την ευθύνη της ανατροφής του Αγίου, η μητέρα, αυτή τον γαλούχησε στα νάματα του Ευαγγελίου και στην πίστη του Χριστού. Όταν όμως η μητέρα του πέθανε ανέλαβε ο πατέρας του, και ως ειδωλολάτρης του μεταφύτεψε την πίστη στα είδωλα.
Ο Άγιος δεν ήταν ιδιαίτερα θερμώς προς καμία πίστη, αλλά ήταν καλοπροαίρετος με αγαθή καρδιά. Ήταν αγαπητός με όλους και πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε όλους όσους ζητούσαν την βοήθειά του, αφού κατείχε την ιατρική επιστήμη. Ήταν τόσο καλός στην ιατρική που προκαλούσε τον θαυμασμό του διδασκάλου του, Ευφρόσυνο και του βασιλέα Μαξιμιανού που ανέλαβε να τον σπουδάσει ακόμη περισσότερο.  Έτσι έγινε γνωστός σε όλη την περιοχή της Νικομήδειας.
Απο μια αγαθή συγκυρία γνωρίστηκε με τον Άγιο Ερμόλαο, που ήταν πρεσβύτερος της Εκκλησίας της Νικομηδείας, διδάχτηκε την πίστη στον Τριαδικό Θεό, φέρνοντας στην μνήμη του τις συμβουλές και τις διδαχές της μητέρας του.
Τώρα όχι μόνον με την τέχνη της ιατρικής αλλά και με την δύναμη της προσευχής θεράπευε τους ασθενείς. Ακόμη και όταν του πήγαν κάποιον τυφλό, που δεν είχε ελπίδα να δει ποτέ το φως του, ο Παντολέων τον θεράπευσε. Αυτό ήταν αιτία και ο πατέρας του Ευστόργιος, που ήταν άνθρωπος καλοπροαίρετος, να πιστέψει, να κατηχηθεί στον Άγιο Ερμόλαο και να βαπτιστή Χριστιανός μαζί με τον υιό του.
Οι θεραπείες και τα θαύματα του Αγίου ήταν τόσα πολλά που προκάλεσαν την οργή και τον φθόνο των συναδέλφων του, οι οποίοι τον κατηγόρησαν στον βασιλέα Μαξιμιανό, πως ήταν Χριστιανός και με τις ενέργειες των δαιμόνων θεραπεύει τους ασθενείς.
Ο Άγιος ως ιατρός των βασιλέως και των ανακτόρων, κλίθηκε σε απολογία, ενώπιον του βασιλέα. Εκεί ομολόγησε την πίστη του, και δεν δίστασε να ζητήσει να θεραπεύσει με την δύναμη της προσευχής, ένα παράλυτο που διέταξε ο βασιλέας να φέρουν μπροστά του.
Ο Άγιος τόσο πολύ συκοφαντήθηκε απο τους άλλους ιατρούς, οι οποίοι κατάφεραν να τον δικάσουν. Πέρασε φριχτά βασανιστήρια φυλακισμένος. Τον έδεσαν, τον χτυπησαν αλύπητα, έξυσαν τις σάρκες του, τον έκαψαν, τον κρέμασαν, τον διαπόμπευσαν, έριξαν το σώμα σε λιωμένο μόλυβδο, τον έδεσαν και τον πέταξαν στη θάλασσα να πνιγεί, τον έβαλαν σε αρένα για να τον κατασπαράξουν άγρια θηρία, τον έδεσαν σε τροχό και τον άφησαν να κατρακυλήσει απο ψηλό τόπο. Ο Άγιος με τη χάρη του Θεού και τις πρεσβείες του Αγίου Ερμολάου, έμεινε αβλαβής απο τα βασανιστήρια.
Τότε ο Μαξιμιανός διατάζει να αποκεφαλίσουν τον Άγιο Ερμόλαο και τους δύο συνεργάτες του Ερμοκράτη και Έρμιππο, όπως και τον τυφλό που θεράπευσε ο Άγιος.
Τέλος δίνει εντολή ό βασιλέας να αποκεφαλίσουν τον Άγιο Παντελεήμονα και να κάψουν το σώμα του. Δένουν τον Άγιο σε έναν ξερό κορμό ελαιοδέντρου και πριν ο δήμιος κατεβάσει το σπαθί του, ακούστηκε φωνή απο τον ουρανό που έλεγε, απο εδώ και στο εξής δεν θα ονομάζεσαι Παντολέων, αλλά Παντελεήμων, διότι πολλοί θα βρουν απο σένα έλεος και ευσπλαχνία. Αυτό το γεγονός συντάραξε τους δημίους οι οποίοι πίστεψαν στον Άγιο και στο Θεό του Αγίου, και δεν ήθελαν να εκτελέσουν την εντολή που τους δόθηκε.
Ο Άγιος Παντελεήμων συμβούλεψε τότε τους δημίους να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους, υπακούοντας στην διαταγή του βασιλέα. Αφού ζήτησαν οι δήμιοι συγγνώμη απο τον Άγιο και τον καταφίλησαν, έκοψαν την τιμία του κεφαλή. Και το θαύμα δεν άργησε να γίνει. Το ξερό ελαιόδεντρο που τον έδεσαν, βλάστησε και έβγαλε φύλλα και καρπούς, απο δε το σώμα του αντί για αίμα έτρεξε γάλα.
Ήταν 27 Ιουλίου το 304, και η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει και προβάλλει την μνήμη του κατ’ έτος στις 27 Ιουλίου.
Η Ιερά μας Μονή έχει προς ευλογία τμήμα του Ιερού του Λειψάνου, που αποτελεί προς όλους όσους το προσκυνούν, πηγή ιάσεως ψυχής και σώματος.

 ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ
Ήχος γ΄.

Αθλοφόρε Άγιε και ιαματικέ Παντελεήμον, πρέσβευε τω ελεήμονι Θεώ, ίνα πταισμάτων άφεσιν, παράσχη ταις ψυχαίς ημών.