Ιερά Λείψανα

Σήμερα στην Ιερά Μονή υπάρχουν τμήματα των χαριτoβρύτων Ιερών Λειψάνων των:

  • Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
  • Αγίου Χαραλάμπους
  • Αγίων Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού
  • Αγίας Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος
  • Αγίου Παντελεήμονος του Ιαματικού
  • Αγίου Μαξίμου Σάντοβιτς
  • Αγίων Πατέρων των αναιθερέντων εν Ραϊθώ 33 και Σινά 38.
  • Αγίας Πρισκίλλης
  • Του μακαριστού οσίου πατρός Ιγνατίου Γεωργιάδου, καταγομένου εκ του Πόντου.
    Ο π. Ιγνάτιος Γεωργιάδης, κατάγονταν απο την Τσιμερά του Πόντου και βρέθηκε πρόσφυγας, κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922, στη Θεσσαλονίκη στον οικισμό Πέντε Πηγάδια Λαγκαδά.
    Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Η μία του η κόρη έγινε μοναχή στην Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου του Αερμούχου (Ζάντ Αέρτς) Μούζενας της Χαλδίας.
    Κατά την ανταλλαγή, τρείς απο τις δώδεκα μοναχές της Μονής, η Αντιγόνη, η Ανατολή και η Πολυξένη, κόρη του π. Ιγνατίου, ήρθαν στα Πέντε Πηγάδια. Όταν απεβίωσαν τις έθαψαν στα χριστιανικά κοιμητήρια, όπου σήμερα υπάρχει μόνον ένα προσκυνητάρι κοντά στους τάφους, το οποίο τοποθετήθηκε με την φροντίδα του εφημερίου του χωριού Πρωτοπρεσβυτέρου π. Παύλου Καρατζίδη.
    Σήμερα τα εγγόνια τα δισέγγονα και τα τρισέγγονά του π. Ιγνατίου διαμένουν στις Πέντε Βρύσες.
    Απεβίωσε οσιακά στις 24 Σεπτεμβρίου 1926. Η όλη του ζωή ήταν αφιερωμένη στον Θεό και τον συνάνθρωπο. Γι’ αυτό αμέσως μετά την κοίμησή του, τα θαυμαστά που επιτελέστηκαν ήταν μηνύματα του Θεού, γι’ αυτόν τον άνθρωπο του Θεού.
    Πόσους δεν είχε βοηθήσει, όταν βρέθηκαν ενδεής. Στερούσε απο τα παιδιά του για να θρέψει τους πεινασμένους. Και όπως μαρτυρούν τα εγγόνια του, πάντα έλεγε «αν δίνουμε μας δίνει ο Θεός, άν δεν δίνουμε μας παίρνει κι αυτά που έχουμε ο Θεός».
    Στην Πατρίδα ο μύλος του ήταν σημείο αναφοράς για όλους τους Έλληνες Ποντίους και Τούρκους. Δεν έκαμνε διακρίσεις. Γι’ αυτό και ο Θεός αυτά τα χέρια που ήξεραν μόνο να ευλογούν και να δίνουν ευλογία, τα κράτησε άφθαρτα μέχρι και σήμερα, εκατό χρόνια μετά την κοίμηση του οσίου γέροντα. Αλλά και το γεγονός πως μία υπαίθρια βρύση έτρεξε νερό, κατά την διάρκεια της ανακομιδής των λειψάνων του, ήταν θαυμαστό γεγονός. Έτρεξε νερό μόνον για να πλυθούν τα οστά και μετά ξαναστέρεψε μέχρι και σήμερα.
    Όσοι τον γνώρισαν και όσοι άκουσαν γι’ αυτόν, έλαβαν την χάρη και την ίαση. Τα λείψανά του διαμοιράστηκαν ως ευλογία. Πολλές φορές έγιναν και στόχο τυμβωρύχων λειψανολατρών που στην κυριολεξία δεν άφησαν τίποτε, εκτός απο λίγα λείψανα, καταστρέφοντας και αυτά τα άφθαρτα χέρια του.
    DSCF1506Μετά το τελευταίο συμβάν, το 2012, κατόπιν επιθυμίας των συγγενών του οσίου γέροντα, προς τον Καθηγούμενο π. Ισαάκ και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννου, τα ελάχιστα εναπομείναντα λείψανά του, φυλάσσονται στην Ιερά μας Μονή, όπως και τα φθαρμένα πλέων άφθαρτα χέρια του.
    Κάθε χρόνο κατά την ημέρα που αναπαύθηκε, 24 Σεπτεμβρίου, τελείται Ιερό Μνημόσυνο. Ας έχουμε την ευχή του.
  • Κατά τη διαμονή του μακαριστού Μητροπολίτου Λαγκαδά κ. Σπυρίδωνος στην Ιερά Μονή υπήρχαν και τα κάτωθι Ιερά Λείψανα, τα οποία σήμερα βρίσκονται προς φύλαξη, άλλα εξ αυτών στο Παρεκκλήσιο του Μητροπολιτικού Μεγάρου και άλλα στον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Παρασκευής Λαγκαδά.

1. Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως (9 Νοεμβρίου).
2. Αγίου Κωνσταντίνου του Υδραίου (14 Νοεμβρίου).
3. Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης (5 Μαΐου).
4. Αγίου Ραφαήλ (Τρίτη τῆς Διακαινησίμου).
5. Αγίου Αρσενίου του εκ Φαράσων (10 Νοεμβρίου).
6. Αγίου Γεωργίου του εξ Ιωαννίνων (17 Ιανουαρίου).
7. Αγίας Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος (25 Νοεμβρίου).
8. Αγίου Λαζάρου του τετραημέρου (17 Μαρτίου).
9. Αγίων Αυξεντίου, Ευστρατίου, Μαρδαρίου, Ευγενίου (13 Δεκεμβρίου).

 

Advertisements